AfriForum: Fluitjieblaser-onthullings bevestig vuurwapenwetsontwerp is polities gedrewe
AfriForum sê dat fluitjieblasers se getuienis voor die onlangse sitting van die parlementêre ad hoc-komitee wat bewerings van polisiekorrupsie ondersoek, bevestig dat die Wysigingswetsontwerp op Vuurwapenbeheer polities en ideologies gedrewe is en nie die werklikheid van misdaad in die land weerspieël nie.
Volgens die burgerregteorganisasie het Patricia Mashale, voormalige amptenaar van die Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD), se getuienis dit duidelik gemaak dat staatsinstellings self bydra tot die verspreiding van onwettige vuurwapens. Volgens Mashale is daar diepgewortelde korrupsie in die SAPD wat insluit dat SAPD-lede na bewering vuurwapens verkoop wat geoormerk was om vernietig te word. Dít terwyl die regering poog om wetsgehoorsame burgers te ontwapen. Mashale het getuig dat sy reeds in 2018 hierdie bewerings bekendgemaak het en gedetailleerde inligting ingedien het wat die betrokke SAPD-lede en handelaars identifiseer, maar dat geen betekenisvolle optrede gevolg het nie.
Mashale se getuienis stem ooreen met langdurige bewyse dat die staatsarsenaal – nie burgerlike kluise nie – die primêre bron van onwettige vuurwapens in die land is. Meer as 2.2 miljoen vuurwapens word deur staatsinstellings gehou, maar die nakoming van die Wet op Vuurwapenbeheer (60 van 2000) deur hierdie instellings is treurig. Die SAPD alleen het na raming 18 000 tot 20 000 vuurwapens oor die afgelope dekade verloor, terwyl miljoene rondtes ammunisie verdwyn het met weglaatbare herwinningsyfers. Die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag (SANW) en ander departemente het herhaaldelik versuim om verliese aan te meld.
“Hierdie onthullings vernietig die narratief waarop die regering staatmaak om strenger beperkings op private vuurwapenbesit te regverdig,” sê Jacques Broodryk, AfriForum se hoofwoordvoerder vir Gemeenskapsveiligheid. “Jy kan nie geloofwaardig argumenteer dat wettige vuurwapeneienaars die probleem is wanneer fluitjieblasers nou onder eed bevestig dat polisiebeamptes na bewering vuurwapens wat vernietig moes word, aan misdadige sindikate verkoop het nie.”
Die berugte kolonel Chris Prinsloo-saak, waarin ongeveer 9 000 polisie-uitgereikte vuurwapens direk aan bendes verkoop is, bly een van die mees verdoemende voorbeelde van hoe staatskorrupsie geweldsmisdaad aktief aangevuur het. Die nuwe getuienis van fluitjieblasers bevestig dat dit nie ’n geïsoleerde voorval was nie, maar deel van ’n dieper, sistemiese probleem.
“Teen hierdie agtergrond is enige poging om die Wet op Vuurwapenbeheer onder die dekmantel van openbare veiligheid te wysig eenvoudig oneerlik,” sê Broodryk. “Hierdie voorstelle is nie gewortel in misdaadstatistiek, operasionele werklikhede of kommer oor burgers nie – dit is gewortel in politieke ideologie en ’n weiering om staatsmislukking te konfronteer.”
In 2021 het die regering probeer om weg te doen met selfverdediging as ’n geldige rede vir vuurwapenbesit. Hierdie voorstel is as roekeloos en gevaarlik gekritiseer. AfriForum waarsku dat die herlewing van soortgelyke wysigings nou, ten spyte van oorweldigende bewyse van onwettige vuurwapenverspreiding deur staatsentiteite, bevestig dat die motivering polities eerder as prakties is.
Terwyl die regering voorheen gesprekke oor vuurwapenwetgewing gevoer het sonder behoorlike deelname van die burgerlike samelewing, beklemtoon AfriForum dat die werklike kwessie nou nie geheimhouding is nie, maar geloofwaardigheid. Geen beleidsbespreking kan wettig wees terwyl fluitjieblasers onthul hoe misdadigers deur mislukkings – en beweerde kriminaliteit – binne staatsinstellings self bewapen word nie.
“Die regering behoort hierdie wysigings heeltemal te laat vaar en voor sy eie deur te begin vee,” sluit Broodryk af. “Om verantwoordelike burgers te ontwapen terwyl misdadigers deur korrupte staatskanale van wapens voorsien word, is nalatigheid onder die dekmantel van beleid.”
